เช้านี้ฉันยังรู้สึกได้ถึงอากาศเย็น...
....
ตัดสินใจว่าจะไม่ขับรถมาทำงาน
แบกเป้สีชมพู ขึ้นรถตู้...
สติ ดับวูบ เนื่องเพราะหลับมาตลอดทาง

ตกใจตื่นเมื่อคนข้างๆบอกที่หมายปลายทางให้รถจอด
......
ฉันเดินลัดเลาะตามฟุตบาท
หมาตัวเดิมยังคงชอบนอนอยู่ในตู้โทรศัพท์สาธารณะ
ร้านขายข้าวแกงรถเข็นเจ้าเก่าขายดีเช่นเดิม...
....
"อากาศดีจริง"

ได้แต่แหงนมองฟ้าแล้วบอกตัวเองอย่างนั้น
...........
เพื่อนหญิงคนหนึ่งบอกว่า เธอกำลังจะไปทะเลในเร็วๆนี้
.........
ไม่แน่นักว่า วันหยุดนี้ ฉันอาจไปทะเลใกล้ๆนี้
แต่จะไปด้วยวิธีใดกันหนอ...ไปกับใครดีหนอ..

คุณว่า ที่ไหนดีล่ะ?

หึหึ
..........


ทำไมน่ะ
สุขก็ทะเล
เศร้าก็ทะเล

ราวกับจะเอาทุกอย่างไปฝากไว้ได้อย่างนั้น
แต่ฉันก็ยังคงชอบทะเลแม้จะน้อยหน้ากว่าชอบภูเขาแม่น้ำ

การได้มองไปไกลสุดลูกหูลูกตา เส้นขอบฟ้าจรดขอบน้ำ
"มันสวยงามจริงๆ"..



.............



ฉันกำลังจะเข้าหาเว็บไซต์
จองห้องพักสักสองวัน หนึ่งคืน



ฉลองให้แด่ความโสด...

:)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++